maandag 20 augustus 2012

Walvissen

Vraag het aan elk marsmannetje en hij zal het je zeggen:
de aarde is de blauwe planeet van de Walvissen.
De blauwe kleur komt van het water dat drie vierde van het aardoppervlak bedekt. In dit water zijn de Walvissen heer en meester. Het zijn de grootste dieren die er wonen, zij zwemmen vredig rond, hebben geen vijanden en laten zelf iedereen met rust. Om zich te voeden nemen zij al zwemmend de kleinste organismen op die in het water rond zweven.

Eén vierde van het aardoppervlak is land, het zijn de kleine bruine vlekken in het blauw. Ook hier leven dieren en planten, alleen gaat het er heel wat chaotischer aan toe dan in het water, maar dit is bijzaak. Het landoppervlak dient enkel om het water van de oceanen, dat er als regen op neerkomt, te zuiveren en van nieuwe voedingsstoffen te voorzien. Het vernieuwde water stroomt terug naar de Walvissen. Zo kunnen zij in vrede leven en zich onbezorgd voortplanten.

zaterdag 18 augustus 2012

Ons Jeepje

Na zestien jaar goede en trouwe dienst hebben we afscheid genomen van ons werkpaardje, een 4x4 Suzuki Samurai.

Bedoeld als derde auto voor een gezin met vier rijbewijzen heeft hij ons nooit in de steek gelaten. Het was de auto in zijn oervorm, twee zitjes en een laadbak, een gemotoriseerde mini-huifkar met een autoradio en een digitaal klokje als enige gadgets.


In herfst en winter werden bospaden en ondergesneeuwde landwegen in 4x4-modus probleemloos genomen. In de zomer ging de huik eraf en reden we met de cabrio naar het strand. Maar bovenal was het een werkpaard, altijd voor elke klus paraat. Zonder huik, als pick-up, was niets te heet of te zwaar om te verslepen. 

Tuinafval en groot huisvuil werden moeiteloos naar het inzamelpunt gebracht, bij de supermarkt kon je hem lekker volstouwen met kratten bier en ander grootverbruik, zelfs bij meerdere verhuizingen heeft hij dapper geassisteerd.
Door de kinderen werd hij wel eens smalend ‘papa’s speelgoed’ genoemd. Maar dit geheel ten onrechte, want ook zij hebben er onbezorgd van genoten.

zaterdag 11 augustus 2012

Fotoshoppen

Lofdicht voor een Laptop

Beelden die geen beelden zijn, gedrochten
Verwekt uit draken en draden, die gensters
Spuwen en vonken in duistere krochten
Onder een glimmend pantser, met vensters

Zij openen en sluiten maar gaan nooit dicht
Zij blijven altijd waakzaam, gloeiend gisten
Eén vingerwijzing is genoeg, en opgelicht
Verbeelden zij wat allen misschien toch al wisten.

donderdag 9 augustus 2012

Pandora

Ik weef mezelf een wandtapijt,
een waan voor elke dag,
Met zijden draden van de wind en 
vezels uit mijn eigen lijf,
Gesponnen in de nacht.

Mijn radar zoekt en tolt in ‘t rond,
verschrikte beelden op de vlucht
weerspiegelen de scherven van mijn ziel, en
vallen langzaam dwarrelend stilaan neer,
toch raken zij geen grond.

Mijn noodoproep wordt niet beantwoord,
daarbuiten blijft het stil,
Terwijl de storm hier verder raast,
ik weet niet wat ik wil.

dinsdag 7 augustus 2012

Nooit meer alleen

Klik op de afbeelding om de link te volgenVerdrijf de eenzaamheid, zoek de samenhorigheid op en koester je in het warme nestgevoel, samen lekker in de file.
Vijfhonderd kilometer, van de A1 tot de A27, je wil erbij zijn, laat ons niet in de steek, we rekenen op je.

Bekende Nederlanders zijn we, elke ochtend op de radio en ook bij Pauw en Witteman want gladheid, watersnood of treinstaking, niets houdt ons tegen en wij willen het graag geweten hebben.

‘Je Maintiendrai' : Wij houden stand, Nederland staat pal, schouder aan schouder, netjes in het gelid, … in de file, … en nooit meer alleen.

vrijdag 3 augustus 2012

Multicultureel

Ik wil het wel, ik ben een vredelievend mens,
Vergeet je dikke boeken, je rollen dun papier,
Je moet niet verder zoeken, geluk dat vind je hier,
Gezellig samen leven, het is een vrome wens.

De zon van de Sahara, gaat onder op het wad,
Er lopen geen kamelen, het regent keer op keer,
De wind blaast kil en nijdig, hij geeft je kop een sneer,
Je kan niet helder denken, je hersens zijn het zat. 

We roeien in hetzelfde schuitje, maar wel met andere riemen.
We wonen in dezelfde straat, elk op zijn eigen nummer.
Hoe komen we nu vooruit, hoe gaan we dit verdienen ? 

Koeskoes Koos, lust boerenkool, Ach’met worst,
En zoekt ons groot orkest, alweer een nieuwe drummer
Blijft luid die vraag: wie is het die de wereld torst ?