zondag 20 april 2014

Joggen

JOGGEN – Haiku

Ben rondje lopen
Stress uitzweten onderweg
Gevlucht naar nergens

JOGGEN – Enkele Definities (*) :

In een poging om deze wijdverspreide doch eerder bizarre menselijke activiteit te doorgronden, ben ik tot volgende voorlopige omschrijvingen gekomen.

Ik wil ze ter kritiek aan U voorleggen :

Bang zijn van je eigen schaduw (de paranoia-drive)
Ontsnappingspoging die steeds weer mislukt
De meest elementaire manier van filosoferen
Proberen los te komen van de aarde (volgens Zen-boeddhisten)
Born to run (volgens Bruce Springsteen)
Parcours-fetisjisme (elke jogger heeft er minstens 3)
Pijnlijk grensverleggend
Vluchtmisdrijf
(na 10 kilometer:) proberen die ene voet toch nog voor die andere te krijgen
(na enkele jaren:) een ongeneeslijke dwangneurose

 

(*) voetnoot: Elke definitie loopt mank, maar jij gelukkig niet, ga dus maar beter zelf een rondje rennen.
P.S. 1. : Een voet-noot is nog geen blaar.
P.S. 2. : Just keep on running.

dinsdag 15 april 2014

Euthanasie

of Het SPOOKSCHIP de VLIEGENDE HOLLANDER

Dit wordt mijn laatste reis, dacht hij
ik vaar wel uit, maar keer niet weer
want alles is hier als vanouds
en jong zijn lukt mij ook niet meer.

De kerk, het plein, het lang gezicht
van uitgezakte gevels, vertellen roddels
vol chagrijn, ik ga ze nu vergeten.

Eén koers nog wil ik varen, recht vooruit,
geen omweg door het leven, ’t gegist bestek
heeft lang genoeg geduurd en
niemand die zal wenen.

De zee loopt leeg, aan ’t einde
moet ik zijn, daar wacht mijn laatste storm
met hem raas ik mijn woede uit
en daarna blijft het stil.

donderdag 10 april 2014

Fietsen


Fiets er even uit
Auto's geven toch teveel
Achtergrondgeluid



zaterdag 5 april 2014

Achtenzestig

                                     I

Het puin was geruimd, de huizen heropgebouwd.
Opgepoetst en glimmend scheurden auto’s in de zon,
een nieuwe wereld open.

Met bloemen werden de laatste resten
oorlog uit de geesten verdreven,
alleen verbieden was verboden.

Jong en bloeiend was de mei in 1968
Ik was niet alleen en tweeëntwintig,
en zag plots hoe het anders werd.

De klok sprong vooruit,
de tijd keek niet achterom,
en vergeten voorheen
werd ver van de kerk begraven.

II

68 is nu opa, en nog steeds verwonderd
kijkt hij toe hoe verse tegenwind
verrassend onverwacht
uit weer een foute hoek
het oude weg wil blazen.
 
De wereld wankelt, strompelt voort
hij moet wel mee, weg van weleer
hij houdt niet meer van hoe het was
en laat geschiedenis achter.


5 april 2014 – Eric van Britsom

dinsdag 1 april 2014

Torenklimmen

               Torenklimmen is een verheven bezigheid,
               één voet per trap en elke stap
               tilt je langzaam op, weekt je stilaan los
               van alledaagse platvloerse werkelijkheid.


                En eenmaal boven, 
                buiten adem en onthecht,
                kijk je op de dingen neer,
                de stukjes van de puzzel
                vallen zachtjes in elkaar,
                en alles wordt onschuldig klein.