zondag 20 december 2015

Waasland


Schelde

Tussen twee dijken
Gaan eb en vloed verglijden
Brak, van zout naar zoet

Wortels

De helft van een boom
Blijft voor het oog verborgen
Woekert ondergronds


Mist

Vogels in de mist
Zijn altijd grijs en wachten
Hun vliegveld is dicht

Waasland

Akkers opgebold
Met knotwilgen aan de rand
Het Zoete Waasland

woensdag 16 december 2015

Ach, Ouder Worden

Ik sleep teveel verleden mee
Archieven van het leven wegen

In de grabbelton herinneringen
Hoor ik de glimlach van een kind
Een zucht van liefde voor een vrouw
En ook gelach, gebrul en dronken lallen.

Op ‘t gekkenfeest van ’t leven
Wordt bruisend vuurwerk stilaan moe
Gaat na het bier het bloed ook vloeien
En steekt de tijd een handje toe.

Geen toekomst wacht nog bij de deur
Het afscheid is al lang geleden
Alleen de einder ginder ver
Lonkt  naar mijn groot vergeten.

zondag 6 december 2015

Poes Spot

Traantjes voor een poes.
SPOT was er altijd, hij was al in het huis waar de kleinkinderen werden geboren.
Zij groeiden samen op, sliepen op de sofa zij aan zij en stoeiden op het gras.
Helaas is Spot na 16 jaar gelukkig kattenleven, vandaag zachtjes overleden.
Traantjes voor een poes,
en een haiku als laatste eerbetoon.
Poes Spot
1999- 6/12/2015

Spot mijn lieve poes
Met Sint en Piet vertrokken
Wij zijn geschrokken.

donderdag 3 december 2015

Mensen


Asceet

Ik weet wat ik eet
Groenten en fruit, vis noch vlees
Ik sta op dieet

Eenzaat

Ik loop langs de stroom
Kijk met milde ironie
Naar mensen rondom


Pelgrim

Elke dag een stap
Met wijsheid door het leven
Gestaag maar zeker


Therapie

Vrouw in therapie
De zielenknijper wil haar
Knopen ontwarren

Zijnsvraag

Net nog voor zijn dood
Komt de oude filosoof
Toch weer -zucht- bij af


Professor

De prof na zijn dood
Was nog verrast, nu is hij
Voor eeuwig verstrooid

woensdag 2 december 2015

Platteland


Op het platteland
Staan kleine witte huisjes
Netjes in het groen
Je bent steeds welkom
In kleine witte huisjes
Ergens onderweg



dinsdag 1 december 2015

Heimwee


               Ooit schoof een schip hier traag te water,
               de ziel en 't zweet van 't dorp
               geklonken tot een ranke romp
               van staal en zekerheid,
               vol hoop en zorg voor later.

               Maar eens mooi opgetuigd,
               met vlag en wimpel op haar best gekleed,
               verdween de bruid naar zeven zeeën
               en is langs hier nooit weergekeerd.

               Alleen de Schelde, keer op keer,
               brengt elke vloed
               een stroom vol heimwee mee.